Sunday, 19 May 2013

Kimliksiz





Küçücüğüm, gözyaşına sığdırılmış bir yansıma kadar da sahteyim üstelik.
Yani kaldırımlarda resimler çizen bir çocuğun elleri gibiyim:
Beceriksizce; ama inançla; ama saf;
ama duruluyor hayat aniden yankılanan topuk seslerinin karanlık ışığında.


Nefes alışverişlerim, diyorum. Unutuyorum ellerimi, yüzümü, gölgemi.
Yalnız bir rüzgar, hissiz bir görevli gibi esip geçiverirken içimden kaldırım taşlarına.
Ben, diyorum; dökülüyorum. Savruluyorum yaprak yaprak her karşılaşmamda kendimle.
Yaşam, senin için durulmalar koşturmacası...


Oysa ki daha küçücüğüm, demiştim. Göz yaşına sığdırılmış bir yansıma kadar da sahteyim üstelik. Yani kimliksiz ve kimsesizim.


0 comments:

Post a Comment